Dz.U.04.156.1641
2005-01-01 zm. Dz.U.04.273.2703 art.40
2005-10-02 zm. Dz.U.05.167.1399 art.56
USTAWA
z dnia 24 lipca 1999 r.
o Służbie Celnej
(tekst jednolity)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Tworzy się jednolitą
umundurowaną Służbę Celną w celu zapewnienia zgodności z prawem przywozu
towarów na obszar celny Wspólnoty Europejskiej oraz wywozu towarów z obszaru
celnego Wspólnoty Europejskiej, a także wykonywania obowiązków określonych w
przepisach odrębnych, w szczególności w zakresie podatku akcyzowego.
2. Do zadań Służby Celnej należy
realizacja polityki celnej państwa w części dotyczącej przywozu i wywozu
towarów oraz wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów odrębnych, a w
szczególności:
1) kontrola przestrzegania przepisów prawa celnego oraz innych
przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów;
2) wykonywanie czynności związanych z nadawaniem towarom
przeznaczenia celnego;
3) wymiar i pobór należności celnych i innych opłat związanych z
przywozem i wywozem towarów;
3a) wymiar i pobór podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów;
3b) kontrola, szczególny nadzór podatkowy, wymiar
i pobór podatku akcyzowego;
3c) pobór opłaty paliwowej;
3d) współdziałanie przy realizacji Wspólnej Polityki Rolnej;
3e) wykonywanie zadań wynikających z przepisów wspólnotowych
regulujących statystykę dotyczącą obrotu towarowego pomiędzy państwami
członkowskimi Wspólnoty Europejskiej (INTRASTAT);
4) rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw skarbowych
i wykroczeń skarbowych, przestępstw i wykroczeń związanych z przywozem i
wywozem towarów oraz ściganie ich sprawców, w zakresie określonym innymi
ustawami;
5) rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw
i wykroczeń związanych z naruszeniem przepisów dotyczących ochrony dóbr kultury
oraz ochrony własności intelektualnej, a także przestępstw i wykroczeń
związanych z wprowadzaniem na polski obszar celny oraz wyprowadzaniem z
polskiego obszaru celnego towarów objętych ograniczeniami lub zakazami, w
szczególności takich jak: odpady szkodliwe, substancje chemiczne, materiały
jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające i substancje psychotropowe oraz
broń, amunicja, materiały wybuchowe i technologie objęte kontrolą
międzynarodową;
5a) kontrola przestrzegania legalności wykonywania pracy przez
cudzoziemców;
6) współpraca z organami celnymi innych państw oraz organizacjami
międzynarodowymi;
7) (uchylony);
8) współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w
zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
2a. Czynności związane z realizacją
zadań określonych w art. 1 ust. 2 wykonuje się, podejmując czynności
operacyjno-rozpoznawcze i kontrolne prowadząc postępowanie przygotowawcze
zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego.
3. Prawa i obowiązki funkcjonariuszy
celnych określa niniejsza ustawa.
4. W jednostkach organizacyjnych Służby
Celnej mogą być zatrudniani pracownicy administracyjni. Do pracowników tych
stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej, chyba że przepisy niniejszej
ustawy stanowią inaczej.
5. W jednostkach organizacyjnych Służby
Celnej mogą być zatrudniani inni pracownicy niż określeni w ust. 4, do których
stosuje się ustawę z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów
państwowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm.1)), w
zakresie określonym w jej art. 46.
6. (uchylony).
7. Urzędem w rozumieniu rozdziałów 2-13
ustawy jest izba celna wraz z podległymi jednostkami organizacyjnymi.
8. Kierownikiem urzędu w rozumieniu
niniejszej ustawy jest dyrektor izby celnej.
8a. Uprawnienia kierownika urzędu
określone w niniejszej ustawie wobec funkcjonariuszy celnych pełniących służbę
w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych
przysługują Szefowi Służby Celnej.
9. W sprawach związanych z pełnieniem
służby oraz zatrudnieniem w jednostkach organizacyjnych służby celnej właściwym
do podejmowania rozstrzygnięć jest kierownik urzędu, chyba że ustawa stanowi
inaczej.
akty wykonawcze z dzienników resortowych
projekty ustaw
Art. 1a. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych:
1) sprawuje nadzór w sprawach, w których właściwe są organy celne;
2) współdziała w kształtowaniu polityki celnej państwa;
3) realizuje budżet państwa w zakresie ustalonym dla organów celnych;
4) kształtuje politykę kadrową i szkoleniową w organach celnych;
5) współpracuje z organami celnymi innych państw oraz organizacjami
międzynarodowymi;
6) prowadzi postępowania w sprawach celnych określonych w przepisach
odrębnych;
7) wykonuje inne zadania określone w ustawie oraz w przepisach
odrębnych.
Art. 1b. Do zadań dyrektora izby celnej należy:
1) realizacja polityki celnej państwa;
2) sprawowanie nadzoru nad naczelnikami urzędów celnych;
3) rozstrzyganie w II instancji w sprawach należących w I instancji
do naczelników urzędów celnych;
4) rozstrzyganie w I instancji w sprawach celnych określonych w
przepisach odrębnych;
5) realizacja polityki kadrowej i szkoleniowej w podległych
jednostkach organizacyjnych Służby Celnej;
6) sprawowanie dozoru celnego i wykonywanie kontroli celnej;
7) zwalczanie i ściganie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych
w zakresie ustalonym Kodeksem karnym skarbowym;
8) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie oraz w przepisach
odrębnych.
Art. 1c. Do zadań naczelnika urzędu celnego
należy:
1) nadawanie towarom przeznaczenia celnego oraz wykonywanie innych
czynności przewidzianych przepisami prawa celnego;
2) dokonywanie wymiaru i poboru należności celnych;
3) dokonywanie wymiaru i poboru podatku akcyzowego;
4) dokonywanie wymiaru i poboru podatku od towarów i usług z tytułu
importu towarów;
5) sprawowanie dozoru celnego i wykonywanie kontroli celnej;
6) wykonywanie szczególnego nadzoru podatkowego;
7) zwalczanie i ściganie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych
w zakresie ustalonym Kodeksem karnym skarbowym;
8) wykonywanie innych zadań zleconych w przepisach odrębnych.
Art. 1d. 1. Dyrektorzy izb celnych
wykonują zadania przy pomocy podległych urzędów oraz za pośrednictwem
naczelników urzędów celnych.
2. Naczelnicy urzędów celnych wykonują
zadania przy pomocy podległych urzędów.
3. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi izby celne i urzędy celne
oraz określa ich siedziby, uwzględniając kierunki i nasilenie obrotu
towarowego.
4. Organizację izb celnych i urzędów
celnych określa statut nadany, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego
do spraw finansów publicznych.
5. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych tworzy jednostki organizacyjne Służby Celnej, w tym Centralne
Laboratorium Celne oraz ośrodki szkoleniowe, a także określa ich organizację i
zakres działania.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
akty wykonawcze z dzienników resortowych
Art. 1e. 1. Minister właściwy do spraw
finansów publicznych w porozumieniu z właściwym ministrem może upoważnić, w
drodze rozporządzenia, inne organy administracji państwowej do wykonywania
niektórych zadań organów celnych. Rozporządzenie powinno szczegółowo określać
zakres upoważnienia tych organów oraz miejsca, w których wykonują one zadania
organów celnych.
2. Organom administracji państwowej
przy wykonywaniu zadań, o których mowa w ust. 1, przysługują prawa i obowiązki
organów celnych.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 1f. 1. Organy administracji
publicznej oraz inne państwowe i gminne, powiatowe oraz wojewódzkie samorządowe
jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać i nieodpłatnie udzielać
organom celnym pomocy technicznej przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie.
2. Właściwy organ celny pokrywa udokumentowane
koszty związane z udzieleniem pomocy technicznej, o której mowa w ust. 1, przez
jednostkę samorządu terytorialnego na pisemny wniosek właściwego organu,
złożony nie później niż 30 dni po poniesieniu takich kosztów.
3. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia,
określi zasady współdziałania organów celnych z organami i jednostkami, o
których mowa w ust. 1, oraz zakres ich świadczeń na rzecz organów celnych.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 1g. 1. Minister właściwy do spraw
finansów publicznych może, w drodze zarządzenia, tworzyć organy
opiniodawczo-doradcze w sprawach należących do zadań Służby Celnej.
2. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych, tworząc organy opiniodawczo-doradcze, o których mowa w ust. 1,
określi ich nazwę, skład, zakres działania oraz tryb postępowania.
akty wykonawcze z dzienników resortowych
Art. 2. W Służbie Celnej może pełnić służbę
osoba, która:
1) jest obywatelem polskim;
2) korzysta z pełni praw publicznych;
3) nie była karana za przestępstwo popełnione umyślnie;
4) ma co najmniej średnie wykształcenie;
5) cieszy się nieposzlakowaną opinią;
6) posiada stan zdrowia pozwalający na pełnienie służby na określonym
stanowisku.
Art. 3. 1. Każdy obywatel ma prawo do
informacji o wolnych stanowiskach służbowych w Służbie Celnej.
2. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji, o
których mowa w ust. 1, i sposób podawania ich do wiadomości, uwzględniający
kryteria naboru na poszczególne stanowiska. Zakres podanych do wiadomości
informacji nie może ujawniać stanu obsady etatowej urzędów celnych.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 4. Funkcjonariusz celny, w związku z
pełnieniem obowiązków służbowych, korzysta z ochrony przewidzianej w ustawie z
dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.2))
dla funkcjonariuszy publicznych.
Art. 5. 1. Ustanawia się odznakę honorową
"Zasłużony dla Służby Celnej".
2. Odznakę honorową "Zasłużony dla
Służby Celnej" nadaje minister właściwy do spraw finansów publicznych
osobom wyróżniającym się w Służbie Celnej lub mającym szczególne zasługi dla
Służby Celnej.
3. Rada Ministrów określi, w drodze
rozporządzenia, wzór odznaki, szczegółowe zasady i tryb jej nadawania, a także
sposób jej noszenia oraz wzór wniosku o nadanie odznaki i legitymacji. We
wzorze wniosku powinny zostać sprecyzowane niezbędne dane, w tym informacje o
osiągnięciach uzasadniających nadanie odznaki.
4. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór sztandaru Służby Celnej oraz
tryb jego nadania. Wzór sztandaru Służby Celnej powinien nawiązywać do tradycji
administracji celnej.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 6. Dzień 21 września ustanawia się dniem
Służby Celnej.
Rozdział 1a
Szczególny nadzór podatkowy
Art. 6a. 1. Szczególny nadzór podatkowy w
zakresie i trybie określonych w niniejszym rozdziale wykonują naczelnicy
urzędów celnych właściwi w zakresie podatku akcyzowego w obrocie krajowym.
2. Szczególnemu nadzorowi podatkowemu,
z zastrzeżeniem ust. 4, podlega:
1) produkcja, przemieszczanie i obrót, w tym eksport i import,
niektórymi wyrobami akcyzowymi;
2) urządzanie gier w kasynach gry, na automatach i na automatach o
niskich wygranych, tam gdzie się one znajdują;
3) wytwarzanie oraz obrót biokomponentami, określonymi w odrębnych
przepisach.
3. Szczególny nadzór podatkowy polega
na kontroli:
1) czynności związanych z produkcją, przemieszczaniem i obrotem
wyrobami, o których mowa w ust. 2 pkt 1, w szczególności wytwarzania,
uszlachetniania, przerabiania, zużywania, skażania, rozlewu, przyjmowania,
magazynowania, wydawania, przewozu i niszczenia oraz stosowania i oznaczania
tych wyrobów znakami akcyzy, zgodnie z odrębnymi przepisami;
2) ilości i jakości wyrobów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3,
przebiegu procesów technologicznych i ruchu towarowego dotyczącego tych wyrobów
oraz ich wydajności, ubytków i zużycia;
3) otwarcia i zamknięcia stołów gry w kasynach gry, obliczania
rezultatów gier na stołach i na automatach, a także przychodów i stosowania
maksymalnej stawki i wartości maksymalnej wygranej w grach na automatach o
niskich wygranych oraz zasadności i prawidłowości wystawianych imiennych
zaświadczeń o uzyskanej wygranej;
4) prawidłowości i terminowości wpłat podatku akcyzowego od wyrobów,
o których mowa w ust. 2 pkt 1;
5) dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w pkt 1-4.
4. Nie podlegają szczególnemu nadzorowi
podatkowemu wyroby określone przez ministra właściwego do spraw finansów
publicznych, na podstawie art. 6g ust. 1 pkt 1, przeznaczone na cele specjalne
określone w odrębnych przepisach, w jednostkach podległych, podporządkowanych
lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, w Policji, Państwowej Straży
Pożarnej, Straży Granicznej, jednostkach wojskowych podległych ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych oraz w jednostkach organizacyjnych Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu.
pisma urzędowe
Art. 6b. 1. Czynności kontrolne, o których
mowa w art. 6a ust. 3, wykonują pracownicy lub funkcjonariusze celni
zatrudnieni w urzędach celnych oraz w urzędzie obsługującym ministra właściwego
do spraw finansów publicznych, zwani dalej "pracownikami szczególnego
nadzoru podatkowego", na podstawie upoważnienia wydanego przez właściwego
naczelnika urzędu celnego lub Szefa Służby Celnej.
2. Szczególny nadzór podatkowy może być
wykonywany jako nadzór stały.
3. Sprawowanie stałego nadzoru polega
na wykonywaniu czynności kontrolnych, o których mowa w art. 6a ust. 3, przez
komórkę organizacyjną utworzoną w tym celu przez właściwego naczelnika urzędu
celnego na terenie podmiotu podlegającego szczególnemu nadzorowi podatkowemu,
zwaną dalej "komórką stałego nadzoru".
Art. 6c. 1. Pracownicy szczególnego
nadzoru podatkowego są uprawnieni do:
1) żądania powtórzenia, jeżeli to możliwe, każdej czynności, w wyniku
której uzyskuje się dane o przyjmowanych, wydawanych lub wprowadzanych do
procesu produkcyjnego surowcach, materiałach, produkcji w toku i półproduktach
oraz uzyskanych produktach, wyrobach gotowych i wysokości strat produkcyjnych;
2) pobierania próbek surowców, półproduktów i wyrobów gotowych w celu
ich zbadania, zabezpieczania zebranych dowodów, zbierania innych niezbędnych
materiałów w zakresie objętym szczególnym nadzorem podatkowym oraz zasięgania
opinii biegłych;
3) nakładania zabezpieczeń urzędowych na urządzenia, pomieszczenia i
naczynia służące do działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym w celu
uniemożliwienia dostępu do ich wnętrz bez uszkodzenia zabezpieczenia
urzędowego, a także na dokumentację prowadzoną w zakresie, o którym mowa w art.
6a ust. 3 pkt 1-4, w celu jej urzędowego uwierzytelnienia;
4) uczestniczenia w dokonywanych przez podmiot podlegający
szczególnemu nadzorowi podatkowemu czynnościach, o których mowa w art. 6a ust.
3 pkt 1-3;
5) żądania zamknięcia dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym
mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-4, w celu umożliwienia porównania rzeczywistego
stanu ze stanem ewidencyjnym;
6) przeprowadzania kontroli obrachunkowych;
7) uczestniczenia w czynnościach niszczenia wyrobów objętych
szczególnym nadzorem podatkowym.
2. Uprawnienia, o których mowa w ust.
1, przysługują pracownikom szczególnego nadzoru podatkowego także w stosunku do
podmiotów wykonujących działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 2,
bez zachowania warunków oraz form określonych przepisami prawa.
Art. 6d. 1. Podmioty podlegające
szczególnemu nadzorowi podatkowemu są obowiązane zapewnić warunki i środki do
sprawnego przeprowadzania kontroli, w tym:
1) przesłać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, co najmniej na 14
dni przed rozpoczęciem działalności w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 2,
zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą tej działalności, a w przypadku
wznowienia działalności, po przerwie trwającej dłużej niż 3 miesiące - zgłoszenie
dotyczące wznowienia tej działalności;
2) zapewnić warunki do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia
podmiotu, w tym w miarę możliwości samodzielne pomieszczenie i miejsce do
przechowywania dokumentów;
3) przygotować i oznaczyć urządzenia, pomieszczenia i naczynia
służące do działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym;
4) przechowywać w oddzielnych naczyniach i pomieszczeniach wyroby
objęte szczególnym nadzorem podatkowym;
5) dostosować urządzenia, pomieszczenia i naczynia, o których mowa
w pkt 3, do nakładania zabezpieczeń urzędowych, a ponadto dostarczyć potrzebną
ilość plomb, laku lub masy plastycznej do pieczęci oraz inne materiały do
nałożenia zabezpieczeń urzędowych;
6) posiadać legalizowane przyrządy pomiarowe, odczynniki i sprzęt
techniczny, niezbędne do kontroli ilości i jakości surowców, półproduktów i
wyrobów gotowych;
7) zgłaszać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego albo komórce
stałego nadzoru informacje o terminach czynności, o których mowa w art. 6a ust.
3 pkt 1-3;
8) przeprowadzać czynności, o których mowa w art. 6a ust. 3 pkt
1-3, w obecności pracownika szczególnego nadzoru podatkowego;
9) prowadzić dokumentację w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 3
pkt 1-4, związaną z prowadzeniem działalności objętej szczególnym nadzorem
podatkowym;
10) dokonać zamknięcia dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym
mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-4, na żądanie pracownika szczególnego nadzoru
podatkowego w celu umożliwienia porównania rzeczywistego stanu ze stanem
ewidencyjnym;
11) zgłaszać w terminie 2 dni właściwemu naczelnikowi urzędu celnego
albo komórce stałego nadzoru przypadki zniszczenia lub kradzieży wyrobów
objętych szczególnym nadzorem podatkowym bądź znaków akcyzy;
12) zgłaszać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego zamiar zniszczenia
wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym, nieprzydatnych do spożycia,
dalszego przerobu lub zużycia na co najmniej 3 dni przed zamierzonym terminem
ich zniszczenia;
13) zgłaszać bezzwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu celnego albo
komórce stałego nadzoru przypadki zdarzeń związanych z działaniem lub stanem
urządzeń, pomieszczeń i naczyń, o których mowa w pkt 3, wskazujących na
niebezpieczeństwo strat lub zniszczenia wyrobów akcyzowych objętych szczególnym
nadzorem podatkowym.
2. Za stan pomieszczeń, urządzeń i
naczyń służących do wykonywania działalności w zakresie, o którym mowa w art.
6a ust. 2, oraz za stan nałożonych na nie zabezpieczeń urzędowych
odpowiedzialny jest podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu.
3. Koszty związane z realizacją
obowiązków określonych w ust. 1 obciążają podmioty podlegające szczególnemu
nadzorowi podatkowemu.
4. Pracownik szczególnego nadzoru
podatkowego dokonujący czynności kontrolnych w zakresie szczególnego nadzoru
podatkowego jest uprawniony do wstępu oraz poruszania się po terenie podmiotu
podlegającego szczególnemu nadzorowi podatkowemu na podstawie upoważnienia
pracownika szczególnego nadzoru podatkowego, bez potrzeby uzyskiwania
przepustki, oraz nie podlega rewizji osobistej przewidzianej w regulaminie
wewnętrznym tego podmiotu; podlega natomiast przepisom o bezpieczeństwie i
higienie pracy obowiązującym w tym podmiocie.
pisma urzędowe
Art. 6e. W zakresie nieuregulowanym w
niniejszym rozdziale do wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego stosuje
się odpowiednio przepisy dotyczące kontroli celnej, a w zakresie
nieuregulowanym w tych przepisach - przepisy art. 281-292 ustawy z dnia 29
sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Art. 6f. 1. Podmioty podejmujące
działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 2, podlegają przed
rozpoczęciem jej prowadzenia urzędowemu sprawdzeniu przez pracowników
szczególnego nadzoru podatkowego.
2. Urzędowemu sprawdzeniu podlegają
również podmioty prowadzące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6a
ust. 2, po przerwie w tej działalności trwającej dłużej niż 3 miesiące, a także
na żądanie właściwego naczelnika urzędu celnego.
3. Urzędowe sprawdzenie, o którym mowa
w ust. 1 i 2, polega na przeprowadzeniu czynności sprawdzających w celu ustalenia,
czy zostały zapewnione warunki i środki do sprawnego przeprowadzania czynności
kontrolnych, o których mowa w art. 6a ust. 3.
Art. 6g. 1. Minister właściwy do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wyroby akcyzowe, które w związku z wykonywaniem działalności w
zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 2 pkt 1, są objęte szczególnym nadzorem
podatkowym;
2) zakres i sposób wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w
stosunku do poszczególnych wyrobów podlegających temu nadzorowi;
3) zakres i sposób wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego przy
oznaczaniu wyrobów znakami akcyzy;
4) sposób wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego, w zakresie
określonym w art. 6a ust. 2 pkt 2 i 3;
5) niektóre rodzaje prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 6a
ust. 3 pkt 5, jej wzory, a także szczegółowy sposób jej przygotowania i
prowadzenia;
6) wzór upoważnienia, o którym mowa w art. 6b ust. 1;
7) zakres i sposób sprawowania stałego nadzoru, a także sposób
przeprowadzania kontroli doraźnych i okresowych;
8) szczegółowe zasady i tryb pobierania próbek, o których mowa w
art. 6c ust. 1 pkt 2;
9) szczegółowy zakres i tryb nakładania zabezpieczeń urzędowych, o
których mowa w art. 6c ust. 1 pkt 3, oraz rodzaje lub formy tych zabezpieczeń;
10) tryb dokonywania i zakres zgłoszeń, o których mowa w art. 6d ust. 1
pkt 1, 7, 11 i 12;
11) szczegółowy zakres przygotowywania oraz oznaczania pomieszczeń,
urządzeń i naczyń, o których mowa w art. 6d ust. 1 pkt 3;
12) szczegółowy zakres i sposób przeprowadzenia urzędowego
sprawdzenia, o którym mowa w art. 6f;
13) tryb niszczenia wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym w
przypadku stwierdzenia ich nieprzydatności do spożycia, dalszego przerobu lub
zużycia;
14) szczegółowe zasady i warunki przyjmowania, magazynowania,
wydawania i przewożenia wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym.
2. Wydając rozporządzenie, o którym
mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych powinien
uwzględnić w szczególności:
1) wyroby akcyzowe o szczególnym znaczeniu dla budżetu państwa oraz
wyroby podlegające obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy;
2) zróżnicowanie form i sposobów wykonywania szczególnego nadzoru
podatkowego oraz zakresu wymagań, które powinny zostać spełnione przez podmioty
podlegające temu nadzorowi - w zależności od rodzaju podmiotu, rodzaju
wykonywanej działalności oraz grupy wyrobów objętych tym nadzorem;
3) zapewnienie skuteczności i sprawności sprawowania szczególnego
nadzoru podatkowego.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Rozdział 1b
Kontrola celna
Art. 6h. 1. Organ celny może wykonywać
wszelkie czynności kontroli celnej, które uzna za stosowne według przepisów
prawa celnego, w każdym miejscu znajdującym się na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub - jeżeli umowy międzynarodowe tak stanowią - poza nim.
2. Organ celny może w każdym czasie
podejmować czynności z zakresu kontroli celnej wobec towaru znajdującego się na
terytorium kraju w celu ustalenia, czy towar został wprowadzony na obszar celny
Wspólnoty Europejskiej, zwanej dalej "Wspólnotą", zgodnie z
przepisami prawa.
Art. 6i. 1. Każda osoba pośrednio lub
bezpośrednio uczestnicząca w czynnościach związanych z wymianą towarową jest
obowiązana do dostarczenia organowi celnemu, na jego żądanie, w ustalonych
terminach, dokumentów i informacji mających znaczenie dla kontroli celnej, w
jakiejkolwiek formie, jak również do udzielenia niezbędnej pomocy.
2. Na żądanie dyrektora izby celnej
banki są obowiązane udzielać informacji o obrotach i stanach na rachunkach
bankowych w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie o przestępstwo
skarbowe:
1) przeciwko posiadaczowi rachunku będącemu osobą fizyczną lub
2) o przestępstwo popełnione w zakresie działalności osoby prawnej lub
jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, która to osoba lub
jednostka jest posiadaczem rachunku.
3. Żądanie, o którym mowa w ust. 2,
powinno zawierać oznaczenie posiadacza rachunku oraz okresu objętego
informacją.
Art. 6j. Organy celne mogą zbierać i
wykorzystywać w celu realizacji ustawowych zadań informacje, w tym dane
osobowe, oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów o ochronie danych
osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane dotyczą. Administrator
danych jest obowiązany udostępnić dane na podstawie imiennego upoważnienia
organu celnego, okazanego przez funkcjonariusza celnego wraz z legitymacją
służbową. Informacja o udostępnieniu tych danych podlega ochronie zgodnie z
przepisami o ochronie informacji niejawnych.
Art. 6k. Każda informacja o charakterze poufnym
jest chroniona tajemnicą służbową i nie może być rozpowszechniana przez organ
celny bez wyraźnego pozwolenia osoby lub urzędu, który jej udzielił;
przekazywanie informacji jest dozwolone, w wypadku gdy organ celny jest do tego
obowiązany lub upoważniony zgodnie z obowiązującymi ustawami.
Art. 6l. 1. W celu ustalenia zgodności z
przepisami prawa, wprowadzenia towaru na obszar celny Wspólnoty lub
wyprowadzenia z tego obszaru organ celny może w szczególności:
1) kontrolować dokumenty i dane handlowe, w tym także sporządzone z
zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych;
2) ustalać tożsamość osób;
3) dokonywać oględzin towarów;
4) kontrolować księgowość;
5) badać towary i pobierać ich próbki;
6) przeprowadzać rewizję celną, w tym z użyciem urządzeń technicznych;
7) zatrzymywać i kontrolować środki transportu;
8) przeszukiwać osoby i pomieszczenia.
2. Ponadto organ celny może zatrzymać
pojazd lub inny środek przewozowy i dokonać kontroli rodzaju paliwa, przez
pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu lub innego środka przewozowego. W
razie stwierdzenia nieprawidłowości organ celny sporządza protokół i przekazuje
go właściwym organom.
3. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób oraz tryb przeprowadzenia
kontroli, o której mowa w ust. 2, uwzględniając konieczność stosowania
skutecznych metod technicznych w tym zakresie.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 6m. 1. Organ celny może podejmować
czynności pozwalające na ustalenie lub zapewnienie tożsamości towaru, jeżeli
jest to niezbędne do przestrzegania warunków procedury celnej, do której towar
został zgłoszony. W szczególności może nakładać zamknięcia celne, żądać od
zgłaszającego opisów, rysunków, zdjęć fotograficznych lub dokonania innych niezbędnych
czynności.
2. Zamknięcia celne umieszczone na
towarach oraz na środkach transportu mogą zostać usunięte lub zniszczone tylko
przez organ celny albo za jego zgodą, chyba że w następstwie niedających się
przewidzieć okoliczności ich usunięcie lub zniszczenie okaże się niezbędne do
zapewnienia ochrony towarów lub środków transportu.
Art. 6n. Z zastrzeżeniem przepisów odrębnych,
rewizji celnej nie podlegają:
1) na zasadzie wzajemności:
a) towary przeznaczone dla obcych
przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji specjalnych
w Rzeczypospolitej Polskiej, a także organizacji międzynarodowych mających
siedziby lub placówki w Rzeczypospolitej Polskiej,
b) towary przeznaczone dla osób korzystających z
przywilejów i immunitetów dyplomatycznych,
c) opatrzone pieczęcią przesyłki urzędowe
przesyłane do obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i
misji specjalnych w Rzeczypospolitej Polskiej oraz opatrzone pieczęcią
przesyłki przez nie wysyłane;
2) opatrzone pieczęcią przesyłki urzędowe przesyłane między
Ministerstwem Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej a polskimi
przedstawicielstwami dyplomatycznymi, urzędami konsularnymi i misjami
specjalnymi za granicą.
Art. 6o. 1. Jeżeli nie można w inny sposób
stwierdzić, czy osoba przewozi towary nieprzedstawione lub niezgłoszone, organ
celny może przeszukać tę osobę.
2. Przeszukanie nie powinno naruszać
godności osobistej osoby przeszukiwanej oraz powinno być przeprowadzone przez
osobę tej samej płci, w warunkach wykluczających obecność osób postronnych.
3. W wypadku uzasadnionego podejrzenia,
że osoba ukrywa towary w swoim organizmie, można skierować tę osobę na
specjalistyczne badania lekarskie.
4. Z przeprowadzonego przeszukania
osoby sporządza się protokół, a w wypadku wykonywania badań, o których mowa w
ust. 3, na wniosek osoby, która została poddana tym badaniom, organ celny
wydaje zaświadczenie o terminie i miejscu ich przeprowadzenia.
Art. 6p. 1. Czynności kontroli celnej mogą
być prowadzone w siedzibie kontrolowanego oraz w innych miejscach związanych z
prowadzoną przez niego działalnością bądź w miejscach, w których mogą się
znajdować towary lub dokumenty dotyczące tych towarów.
2. Przepis ust. 1 stosuje się również w
wypadku, gdy kontrolowany prowadzi działalność bądź przechowuje towary lub
dokumenty w lokalu mieszkalnym.
3. Czynności kontroli celnej mogą być
przeprowadzane w lokalu mieszkalnym w wypadku uzasadnionego podejrzenia, że
znajduje się w nim towar lub dokumenty dotyczące towaru, którego rodzaj lub
ilość wskazują na przeznaczenie do działalności gospodarczej i który został
wprowadzony na obszar celny Wspólnoty z naruszeniem przepisów prawa. Przepisy
Kodeksu postępowania karnego o przeszukaniu stosuje się odpowiednio.
4. Jeżeli kontrolowany posiada oddziały
lub zakłady na terenie właściwości innego organu celnego niż właściwy dla
siedziby kontrolowanego, do przeprowadzenia czynności kontroli celnej w tym
oddziale lub zakładzie upoważniony jest również organ celny właściwy ze względu
na siedzibę kontrolowanego.
Art. 6q. Osoba posiadająca towary jest
obowiązana na jej koszt do wykonywania czynności umożliwiających
przeprowadzenie kontroli celnej, a w szczególności do rozładowania, okazania
oraz załadowania towaru po zakończeniu czynności kontroli celnej.
Art. 6r. Każda osoba będąca w posiadaniu
towaru, środka transportu lub osoba odpowiedzialna za wykonanie obowiązków
wynikających z przepisów prawa celnego jest obowiązana do niezwłocznego
zawiadomienia organu celnego o stwierdzeniu naruszenia, usunięcia lub zniszczenia
zamknięć celnych bez zgody organu celnego.
Art. 6s. 1. Minister właściwy do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki wykonywania czynności kontroli celnej, ze szczególnym
uwzględnieniem rodzajów procedur celnych oraz kontrolowanych towarów,
2) rodzaje dokumentów mających znaczenie dla kontroli celnej, a także
osoby obowiązane do ich przechowywania
- mając na uwadze, w szczególności, zapewnienie jednolitości procedur
kontrolnych oraz konieczność skutecznego wykrywania nieprawidłowości w
stosowaniu przepisów prawa celnego.
2. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób
prowadzenia kontroli celnej bagażu przewożonego drogą morską lub powietrzną, z
uwzględnieniem rodzaju bagażu kontrolowanego oraz wskazania miejsc właściwych
do prowadzenia kontroli.
3. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych określi, w drodze zarządzenia:
1) wypadki, sposób i tryb prowadzenia przez urzędy celne ewidencji
towarów, którym nadano przeznaczenie celne;
2) wzory rejestrów, ksiąg, innych dokumentów ewidencyjnych oraz wzory
formularzy używanych w toku sprawowania dozoru celnego i kontroli celnej;
3) wzory pieczęci, zamknięć celnych, stempli i innych znaków
stosowanych przy wykonywaniu kontroli celnej.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
akty wykonawcze z dzienników resortowych
Art. 6t. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki
wykonywania kontroli celnej oraz nadawania przeznaczenia celnego w odniesieniu
do okrętów wojennych i wojskowych statków powietrznych oraz wyposażenia i
sprzętu jednostek wojskowych, a także wyposażenia i sprzętu jednostek
organizacyjnych resortu spraw wewnętrznych i administracji, mając na uwadze
uproszczenie czynności kontrolnych podejmowanych wobec tego rodzaju towarów
oraz zapewnienie skutecznego dozoru celnego i kontroli celnej.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 6u. 1. W wypadku podejmowania
czynności kontroli celnej przesyłek pocztowych, organ celny może w
szczególności kontrolować dokumenty pocztowe, w tym wykazy i deklaracje, oraz
sprawdzać liczbę przywożonych lub wywożonych paczek z liczbą wskazaną w wykazie
zdawczym.
2. Rewizję celną przesyłek pocztowych i
pobieranie próbek towarów w nich przesyłanych przeprowadza się w obecności
zgłaszającego lub pracownika urzędu pocztowego.
Art. 6w. W wypadku towarów wprowadzanych na
obszar celny Wspólnoty lub wyprowadzanych z tego obszaru przez podróżnych organ
celny może w szczególności:
1) ustalać tożsamość osoby, w tym kontrolować dokumenty uprawniające
do przekraczania granicy państwowej;
2) przeprowadzać rewizję celną bagażu;
3) przeszukiwać osoby.
Art. 6x. 1. W celu ustalenia, czy towary
zostały wprowadzone na obszar celny Wspólnoty lub wyprowadzone z tego obszaru
zgodnie z przepisami prawa celnego, organ celny może zatrzymywać środki
transportu i podejmować inne czynności kontroli celnej.
2. Zatrzymanie środków transportu może
być dokonane tylko przez umundurowanych funkcjonariuszy celnych znajdujących
się w pobliżu oznakowanego pojazdu służbowego.
3. Zatrzymywanie środków transportu
innych niż środki transportu przemieszczające się po drodze odbywa się przy
udziale innych służb lub instytucji, a w szczególności:
1) Policji;
2) Straży Granicznej;
3) służb lotniczych i morskich;
4) służb administracji kolei państwowych.
4. Po zatrzymaniu środka transportu
organ celny może w szczególności:
1) kontrolować dokumenty i dane dotyczące środka transportu oraz
osoby kierującej pojazdem, z wyłączeniem dokumentów uprawniających do
kierowania środkiem transportu, z zastrzeżeniem ust. 5;
2) kontrolować dokumenty dotyczące przewożonych towarów;
3) sprawdzać zamknięcia celne, jeżeli z dokumentów wynika, że zostały
one nałożone;
4) przeprowadzać rewizję środków transportu i towarów.
5. Organ celny może kontrolować
dokumenty uprawniające do kierowania środkiem transportu, jeżeli osoba
kontrolowana nie posiada innych dokumentów pozwalających określić jej tożsamość
albo występuje uzasadniona wątpliwość co do ich autentyczności.
6. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór i sposób oznakowania
pojazdów służbowych Służby Celnej, uwzględniając w szczególności zapewnienie
jednoznacznej identyfikacji pojazdów.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 6y. 1. Organ celny, w drodze decyzji,
może zarządzić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej konwój celny, w wypadku
gdy:
1) niemożliwe jest nałożenie zamknięć celnych, a zachowanie tożsamości
towaru jest niezbędne do przestrzegania warunków procedury celnej lub istnieje
uzasadnione podejrzenie, że towar może zostać usunięty spod dozoru celnego;
2) istnieje uzasadnione podejrzenie, że towary nie zostaną dostarczone
do urzędu celnego albo miejsca uznanego lub wyznaczonego przez organ celny;
3) kwota długu celnego mogącego powstać w związku z przewozem towarów
w ramach procedury tranzytu jest wyższa niż kwota zabezpieczenia;
4) w ramach procedury tranzytu przewożone są towary, których przewóz
jest związany ze zwiększonym ryzykiem.
2. Organ celny może zobowiązać osobę
odpowiedzialną za wykonywanie czynności przewidzianych przepisami prawa
celnego, aby określone czynności w ramach konwoju celnego wykonywały
wyspecjalizowane jednostki działające w zakresie ochrony osób lub mienia.
3. Koszty konwoju celnego ponosi osoba
odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków przewidzianych przepisami prawa
celnego.
Art. 6z. 1. Organ celny, w drodze decyzji,
może zarządzić strzeżenie przez funkcjonariuszy celnych towarów, w wypadku gdy:
1) towar wprowadzony na obszar celny Wspólnoty na skutek
nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej nie zostanie
dostarczony do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez
organ celny;
2) towar wprowadzony na obszar celny Wspólnoty wymaga przeładunku;
3) towar czasowo składowany nie może zostać przekazany do depozytu lub
do magazynu czasowego składowania.
2. W wypadku, o którym mowa w art. 6y
ust. 1 pkt 1, organ celny zamiast konwoju może zarządzić strzeżenie towaru.
3. Przepis art. 6y ust. 3 stosuje się
odpowiednio.
Art. 6za. 1. Czynności kontroli celnej,
wykonywane poza urzędem celnym albo miejscem wyznaczonym lub uznanym przez
organ celny, są prowadzone po uzyskaniu pisemnego upoważnienia organu celnego.
Upoważnienie powinno określać zakres kontroli celnej.
2. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym mowa
w ust. 1.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 6zb. 1. Funkcjonariusz celny lub
pracownik organu celnego, zwani dalej "kontrolującym", są obowiązani
okazać kontrolowanemu upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymację
służbową lub dowód osobisty, jeżeli kontrolujący nie ma obowiązku posiadania
legitymacji.
2. Jeżeli kontrolowanym jest osoba
prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, upoważnienie
oraz legitymacja służbowa okazywane są członkom zarządu, wspólnikowi lub innej
osobie upoważnionej do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego.
3. W razie nieobecności osób, o których
mowa w ust. 1 i 2, upoważnienie oraz legitymacja służbowa okazywane są
pracownikowi lub osobie czynnej w miejscu wszczęcia kontroli celnej.
4. Okazanie upoważnienia osobom, o
których mowa w ust. 1-3, jest równoznaczne z zawiadomieniem o rozpoczęciu
kontroli celnej.
5. Kopię upoważnienia pozostawia się
kontrolowanemu.
6. Kontrolujący może wchodzić na grunt
oraz do budynków, lokalu lub innych pomieszczeń.
Art. 6zc. 1. Czynności kontroli celnej
dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego wskazanej, chyba
że kontrolowany zrezygnuje z prawa uczestniczenia w czynnościach kontroli
celnej. Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna
nieposiadająca osobowości prawnej, czynności kontroli celnej dokonuje się w
obecności osób upoważnionych.
2. Oświadczenie o rezygnacji z prawa
uczestnictwa w czynnościach kontroli celnej składane jest na piśmie. W razie
odmowy złożenia oświadczenia kontrolujący dokonuje odpowiedniej adnotacji,
dołączając ją do akt sprawy.
3. W wypadku nieobecności
kontrolowanego lub osób wymienionych w art. 6zb ust. 2 czynności kontroli
celnej dokonywane są w obecności przywołanego świadka, chyba że spełnienie tego
warunku uniemożliwiałoby lub znacznie utrudniało wykonywanie czynności kontroli
celnej. Świadek nie musi być obecny przy czynnościach kontroli celnej
dotyczących przeprowadzenia dowodu z ksiąg, ewidencji, zapisków lub innych
dokumentów.
4. Z czynności kontroli celnej dokonywanych
podczas nieobecności kontrolowanego lub osób wymienionych w art. 6zb ust. 2
sporządza się protokół, który niezwłocznie doręcza się kontrolowanemu.
Art. 6zd. 1. Kontrolowany, osoba
upoważniona do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego, pracownik
oraz osoba współdziałająca z kontrolowanym są obowiązani umożliwić wykonywanie
czynności kontroli celnej, a w szczególności:
1) udostępnić towary, dokumenty lub środki transportu oraz zapewnić
dostęp do pomieszczeń oraz innych miejsc będących przedmiotem kontroli;
2) umożliwić pobranie próbek towarów;
3) zapewnić wgląd w dokumenty i ewidencje objęte zakresem kontroli,
także sporządzone z zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych,
a zwłaszcza dokumenty handlowe, księgowe i finansowe, nawet jeżeli mają one
charakter poufny;
4) umożliwić sporządzenie kopii dokumentów;
5) umożliwić sporządzenie szkiców, filmowanie i fotografowanie oraz
dokonywanie nagrań dźwiękowych;
6) przeprowadzić na żądanie kontrolującego inwentaryzację w zakresie
niezbędnym na potrzeby kontroli;
7) wydać za pokwitowaniem towary lub dokumenty, jeżeli organ celny
uzna za niezbędne przeprowadzenie ich dalszej analizy lub dokładniejszej
kontroli;
8) udostępnić w niezbędnym zakresie środki łączności, a także inne
urządzenia techniczne, jeżeli są one niezbędne do wykonania kontroli;
9) udzielić niezbędnej pomocy technicznej, jeżeli dokumenty lub
ewidencje będące przedmiotem kontroli zostały sporządzone z zastosowaniem
technik elektronicznego przetwarzania danych;
10) przedstawić na żądanie kontrolującego urzędowe tłumaczenie na
język polski dokumentów mających znaczenie dla kontroli celnej, sporządzonych w
języku obcym;
11) zapewnić warunki do pracy, w tym, w miarę możliwości, samodzielne
pomieszczenie i miejsce do przechowywania dokumentów.
2. Obowiązki określone w ust. 1, z
wyjątkiem obowiązków wskazanych w pkt 4 i 8, kontrolowany powinien wykonać
nieodpłatnie.
3. Kontrolowany jest obowiązany
udzielać wszelkich wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli celnej.
4. Osoby upoważnione do reprezentowania
lub prowadzenia spraw kontrolowanego, pracownicy oraz osoby współdziałające z
kontrolowanym są obowiązani udzielać wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli
celnej, wynikających z zakresu wykonywanych czynności lub zadań.
5. Kontrolujący może przesłuchiwać
świadków.
Art. 6ze. 1. W trakcie przeprowadzania
czynności kontroli celnej kontrolujący sporządza protokoły w szczególności:
1) kontroli dokumentów i ewidencji;
2) zabezpieczenia dokumentów i dowodów rzeczowych;
3) rewizji celnej;
4) przesłuchania świadków;
5) pobierania próbek towarów i ich badania.
2. Kontrolujący obowiązany jest
zapoznać osobę obecną przy czynnościach kontrolnych z treścią protokołów.
3. Protokoły, o których mowa w ust. 1,
podpisują kontrolujący i osoby obecne przy czynnościach kontroli celnej. Jeżeli
osoba obecna przy czynnościach kontroli celnej odmówi podpisania protokołów,
kontrolujący jest obowiązany umieścić w protokołach odpowiednią adnotację.
4. Osoba obecna przy czynnościach kontroli
celnej może, w terminie 7 dni od zapoznania jej z treścią protokołów, zgłosić
zastrzeżenia.
Art. 6zf. 1. Z przeprowadzonych czynności
kontroli celnej sporządza się protokół pokontrolny.
2. Protokół pokontrolny powinien
zawierać:
1) wskazanie kontrolowanego;
2) wskazanie osób kontrolujących;
3) określenie przedmiotu i zakresu kontroli celnej;
4) określenie miejsca i czasu przeprowadzenia czynności kontroli
celnej;
5) opis dokonanych ustaleń;
6) przedstawienie dowodów;
7) pouczenie o prawie złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień.
3. Kontrolujący obowiązany jest
zapoznać kontrolowanego z treścią protokołu pokontrolnego.
4. Protokół pokontrolny podpisuje
kontrolujący wykonujący czynności kontroli celnej oraz kontrolowany.
5. Jeżeli kontrolowany odmówi podpisania
protokołu pokontrolnego, kontrolujący obowiązany jest umieścić w protokole
pokontrolnym odpowiednią adnotację.
6. Jeżeli kontrolowany nie był obecny
przy wykonywaniu czynności kontroli celnej, kontrolujący obowiązany jest
umieścić w protokole pokontrolnym odpowiednią adnotację.
7. Protokół pokontrolny sporządza się w
trzech egzemplarzach, z których jeden doręcza się kontrolowanemu.
8. Kontrolowany w terminie 14 dni od
dnia doręczenia protokołu pokontrolnego może zgłosić zastrzeżenia lub
wyjaśnienia.
9. Kontrolujący jest obowiązany
rozpatrzyć zastrzeżenia, o których mowa w ust. 8, i w terminie 14 dni
zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwienia.
10. W razie niezłożenia zastrzeżeń w
terminie określonym w ust. 8 przyjmuje się, że kontrolowany nie kwestionuje
ustaleń kontroli celnej.
11. Zastrzeżenia, o których mowa w ust.
8, oraz ustosunkowanie się organu celnego do tych zastrzeżeń stanowią
integralną część protokołu.
Art. 6zg. 1. Jeżeli przepis prawa nie
wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze
zaświadczenia, organ celny w toku kontroli celnej odbiera od strony, na jej
wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.
2. Przed odebraniem oświadczenia organ
celny uprzedza stronę o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia.
3. W sprawach nieuregulowanych w
niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 2, 5, 6, 10,
11, 14, 16, 22 i 23 działu IV ustawy - Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem art.
190.
4. W kwestiach powiadomienia o miejscu
i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych lub
oględzin stosuje się odpowiednio art. 289 ustawy - Ordynacja podatkowa.
Rozdział 1c
Czynności operacyjno-rozpoznawcze
Art. 6zh. W celu ustalenia zgodności z
przepisami prawa przywozu towarów na obszar celny Wspólnoty oraz wywozu towarów
z tego obszaru organy celne organizują i realizują czynności
operacyjno-rozpoznawcze.
projekty ustaw
Art. 6zi. 1. Czynności operacyjno-rozpoznawcze
organów celnych polegają na uzyskiwaniu, gromadzeniu, przetwarzaniu i
sprawdzaniu, w sposób jawny lub niejawny, informacji dotyczących wymiany
towarowej z zagranicą, jeżeli zachodzi przypuszczenie narażenia interesów i
praw majątkowych Skarbu Państwa albo konieczność uzyskania rozpoznania w tym
zakresie.
2. Organy celne są uprawnione do
korzystania z informacji gromadzonych przez organy uprawnione do wykonywania
czynności operacyjno-rozpoznawczych na podstawie odrębnych ustaw, w tym również
z danych zgromadzonych w formie zapisu informatycznego, z zachowaniem zasad
określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub informacji
stanowiących tajemnicę skarbową.
3. Zabronione jest udzielanie
informacji uzyskanych w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych osobom i
instytucjom innym niż sąd i prokurator lub organy uprawnione na mocy odrębnych
ustaw do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych albo wykorzystywanie
tych informacji w celu innym niż ściganie przestępstw i wykroczeń lub przeprowadzenie
kontroli celnej.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się,
jeżeli zatajenie informacji prowadziłoby do zagrożenia życia, zdrowia lub
wolności człowieka albo gdy ustawa lub zawarta przez Rzeczpospolitą Polską
umowa międzynarodowa nakłada obowiązek udzielenia takich informacji określonemu
organowi.
5. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych zapewnia ochronę form i metod wykonywania czynności
operacyjno-rozpoznawczych.
projekty ustaw
Art. 6zj. 1. Przy wykonywaniu czynności
operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu wykrycia przestępstw:
1) skarbowych polegających na uszczupleniu należności
publicznoprawnej dużej wartości albo gdy wartość przedmiotu czynu zabronionego
jest duża,
2) przeciwko obrotowi gospodarczemu, jeżeli mogą spowodować znaczną
szkodę majątkową,
3) ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych
albo w celu ustalenia tożsamości osób uczestniczących w tych
przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa, minister właściwy do
spraw finansów publicznych przed wszczęciem postępowania karnego bądź
postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe może zarządzić niejawne
nadzorowanie przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami
przestępstwa, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.
2. O wydanym w trybie ust. 1
zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora Generalnego, którego
także informuje się o przebiegu i wynikach podjętych czynności. Prokurator
Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.
3. Stosownie do zarządzenia, o którym
mowa w ust. 1, organy i instytucje państwowe są obowiązane dopuścić do dalszego
przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa w stanie nienaruszonym
lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości lub części.
4. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określa, w drodze
rozporządzenia, sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1, oraz
sposób dokumentowania czynności operacyjno-rozpoznawczych, uwzględniając
zapewnienie zachowania porządku publicznego oraz możliwość podjęcia czynności
niejawnych dopiero w wypadku, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo
zachodzi wysokie prawdopodobieństwo ich nieskuteczności lub nieprzydatności do
ustalenia zgodności z prawem przywozu lub wywozu towarów.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
projekty ustaw
Art. 6zk. 1. Funkcjonariusze celni przy
wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych mogą korzystać z pomocy osób
niezatrudnionych w administracji celnej.
2. Dane o osobach, o których mowa w
ust. 1, mogą być ujawnione wyłącznie na żądanie sądu w wypadku uzasadnionego
podejrzenia popełnienia przez te osoby przestępstwa ściganego z oskarżenia
publicznego.
3. Tworzy się fundusz operacyjny,
którym dysponuje minister właściwy do spraw finansów publicznych. Środki na ten
fundusz są corocznie zapewniane w budżecie państwa w części, której dysponentem
jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.
4. Za udzielenie pomocy, o której mowa
w ust. 1, może być przyznane wynagrodzenie z funduszu, o którym mowa w ust. 3.
5. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,
określa, w drodze rozporządzenia, formy, metody, tryb i warunki wykonywania
czynności operacyjno-rozpoznawczych, mając w szczególności na uwadze
zapewnienie możliwie najmniejszej dolegliwości tych czynności oraz sposób
pokrywania z funduszu operacyjnego ich kosztów, z uwzględnieniem wynagrodzeń, o
których mowa w ust. 4.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
projekty ustaw
Art. 6zl. 1. Czynności, o których mowa w
art. 6zi-6zk, wykonują funkcjonariusze celni zatrudnieni w wyodrębnionych
komórkach organizacyjnych administracji celnej.
2. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,
określa, w drodze rozporządzenia, wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych,
o których mowa w ust. 1, tryb naboru do nich oraz sposób i zakres szkoleń,
uwzględniając potrzeby wynikające z konieczności zapewnienia właściwej
realizacji zadań ustawowych.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
projekty ustaw
Rozdział 1d
Zasady użycia środków przymusu
bezpośredniego
Art. 6zm. 1. Funkcjonariusze celni mogą
stosować środki przymusu bezpośredniego wobec osób niepodporządkowujących się
ich poleceniom wydanym w celu realizacji zadań ustawowych.
2. Środki przymusu bezpośredniego mogą
być użyte wyłącznie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia podporządkowania się
poleceniom, o których mowa w ust. 1, lub do skutecznego odparcia bezpośredniego
i bezprawnego zamachu na funkcjonariusza celnego.
3. Dopuszczalne jest stosowanie tylko
takich środków przymusu bezpośredniego, które odpowiadają potrzebom wynikającym
z istniejącej sytuacji, i pod warunkiem, że w inny sposób nie można skutecznie
oraz bezpiecznie wykonać czynności służbowych.
projekty ustaw
Art. 6zn. 1. Funkcjonariusze celni są
uprawnieni do stosowania następujących środków przymusu bezpośredniego:
1) użycia siły fizycznej;
2) użycia indywidualnych technicznych i chemicznych środków lub
urządzeń przeznaczonych do obezwładniania i konwojowania osób albo do
zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów mechanicznych i innych środków
przewozowych.
2. Rada Ministrów określi, w drodze
rozporządzenia, rodzaje oraz warunki i sposoby użycia środków przymusu
bezpośredniego, a także sposób wyposażania funkcjonariuszy celnych w środki, o
których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniając zapewnienie możliwie najmniejszej
dolegliwości dla osób.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
projekty ustaw
Rozdział 2
Stanowiska i stopnie służbowe funkcjonariuszy
celnych
Art. 7. 1. Funkcjonariusze celni pełnią
służbę na stanowiskach służbowych.
1a. Funkcjonariusze celni mogą pełnić
służbę w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów
publicznych.
2. Minister właściwy do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska służbowe
funkcjonariuszy celnych, wymagane kwalifikacje do ich zajmowania w zakresie
wykształcenia i praktyki zawodowej oraz szczegółowe zasady awansowania. W
rozporządzeniu zostaną określone dokumenty, które należy złożyć w celu
potwierdzenia spełnienia określonych wymogów. Przy określaniu szczegółowych
zasad awansowania powinny zostać uwzględnione także szczególne kwalifikacje
zawodowe.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 8. 1. Ustanawia się następujące stopnie
służbowe funkcjonariuszy celnych:
1) aplikant celny;
2) młodszy rewident celny;
3) rewident celny;
4) starszy rewident celny;
5) młodszy dyspozytor celny;
6) dyspozytor celny;
7) starszy dyspozytor celny;
8) młodszy aspirant celny;
9) aspirant celny;
10) starszy aspirant celny;
11) podkomisarz celny;
12) komisarz celny;
13) nadkomisarz celny;
14)